Eyyübiye'de doğa, çoğu zaman küçümsenen bir kaynak. Eyyübiye ilçesinde tanımlı yaklaşık 20 doğal alan var, çeşit zenginliği geniş — park, koru, orman patikası, açık yeşil alan, yürüyüş rotası; dağılım ilçenin coğrafi özelliklerine göre değişiyor. Yamaç ya da ormanlık kesimlerde orman-patika tarafı baskın çıkar, yerleşim yoğun ya da düzlük bölgelerde ise park ve düzenlenmiş yeşil alan tarafı öne geçer.

İddialı kısım: erişilebilir doğa ile yürüme mesafesindeki doğa farklı şeyler. Eyyübiye'de ikincisi belki sınırlı kalır, ama birincisi — kısa bir ulaşımla varılan doğa — çoğu zaman düşündüğünden yakın durur. Doğanın "var olmaması" ile "kapına gelmemesi" karıştırılmamalı; aradaki fark genelde kısa bir yolculuktan ibarettir, bir yokluktan değil.

İkinci iddialı kısım: Eyyübiye'de doğa kaynağı genellikle hafife alınır, çünkü kimse oturup saymaz. Yeşil alan sayısı, patika uzunluğu, oturacak köşe sayısı — bunlar günlük hayatta fark edilmeden geçiştirilir. Bir kere oturup saydığında liste, ilk tahmininden neredeyse hep daha uzun çıkar.

Üçüncüsü: Eyyübiye'de doğa kullanımı büyük ölçüde ücretsiz. Park, koru, açık yeşil alan — çoğu açık, giriş ücreti yok, abonelik yok. Bu, ücret gerektiren birçok yapılandırılmış aktiviteden temel farkı. Bütçe-sıfır bir cumartesi planı yapmak istiyorsan, doğa tek meşru cevaptır.

Asıl iddia: Eyyübiye'de doğa kullanımı büyük ölçüde senin kararına bağlı, alan eksikliğine değil. Düzenlenmiş alanlarda temel bir altyapı (bank, çöp kovası, belirli bir yol) seni genelde karşılar; ham alanda bu iş sana kalır, ama alan yine oradadır. Mesele gitmek için kalkıp kapıdan çıkma kararı — karar verildiğinde geri kalanı zaten çözülüyor. Eyyübiye'de doğal alana gidip pişman olan biri, çoğu zaman planlanmamış değil, gerçekleştirilmemiş bir planın sahibidir.